ایمنی:
عمدتا به قدرت اشاره دارد. در طراحی باید حجم بسته بندی، وزن محتویات و واحد بسته بندی (تعداد) و همچنین فاصله مسافت حمل و تعداد دفعات حمل و نوع وسیله حمل و روش های حمل در نظر گرفته شود. باید استفاده شود. GB/T{0}} به شدت الزامات شاخص فنی پارچه پایه و آویزها را مشخص می کند. از منظر ایمنی، واضح است که ساختار سازندگان کیسه های کانتینری همه ساختار آویزان از پایین است و ضریب ایمنی باید به 1:6 برسد.
آب بندی:
مواد بسته بندی کیسه های تن متفاوت است و الزامات آب بندی متفاوت است. به عنوان مثال، اقلام پودری یا سمی، اقلامی که از آلودگی می ترسند، الزامات بسیار سختی در عملکرد آب بندی دارند. مواد خاصی که مستعد رطوبت یا کپک هستند نیز الزامات خاصی برای هوابندی دارند، بنابراین در طراحی هنگام استفاده از کیسه های ظروف، به تأثیر فرآیند لمینت پارچه پایه و فرآیند دوخت بر هوابندی توجه کنید.
طراحی سازه:
هنگام طراحی ساختار کیف ظرف، استاندارد ملی تصریح می کند که استحکام حلقه کمر باید بیش از دو برابر پارچه پایه باشد، اما اثر طراحی واقعی خوب نیست، زیرا استحکام پارچه پایه و کمر است. حلقه ها ناسازگار هستند و باعث می شوند که پارچه پایه ابتدا ترک بخورد. هنگام طراحی می توان از مواد پارچه پایه با همان استحکام پارچه پایه برای جلوگیری از این مشکل استفاده کرد.
