پیری کیسه تنی عمدتاً ناشی از اشعه ماوراء بنفش در نور خورشید است که باعث تخریب پلی پروپیلن می شود، به طوری که نیروی کشش کیسه تن کاهش می یابد، گچی، محو شدن و سایر پدیده ها. اگرچه ارزش یک کیسه تنی زیاد نیست، یک کیسه تنی معمولی فقط چند ده یوان است، اما موادی که حمل می کند هزار برابر یا حتی 10،{1}} برابر ارزش است. بنابراین استفاده از کیسه تنی موضوع بسیار مهمی است. بنابراین چگونه می توانیم سرعت پیری کیسه تنی را در طول فرآیند تولید کاهش دهیم؟ تولید کنندگان کیسه های تن زیر شما را به درک خاصی می رساند:
1. برنامه ریزی ساختاری
هنگام برنامه ریزی ساختار کیف تنی، در مشخصات مربوطه قید شده است که استحکام کمربند باید بیش از دو برابر استحکام پارچه پایه باشد، اما در عمل این اثر برنامه ریزی خوب نیست، زیرا استحکام پارچه پایه و کمربند ناهماهنگ هستند و باعث می شود که پارچه پایه ابتدا ترک بخورد. هنگام طراحی، بند کمر و پارچه پایه از مواد پارچه پایه با استحکام یکسان ساخته شده اند تا از این مشکل جلوگیری شود.
2. افزودنی ها را برای افزایش عمر مفید اضافه کنید
به منظور بهبود توانایی ضد پیری کیسه های تن پلاستیکی در زیر نور خورشید، باید مقدار معینی از عامل ضد بنفش و تثبیت کننده در فناوری کشش نخ مسطح اضافه شود. با توجه به طول دوره استفاده از کیسه تنی (شش ماه یا یک سال) میزان افزایش معمولاً بین (0.1~3) تعیین می شود. برخی از شرکت ها مستربچ های ضد پیری ساخته شده از تثبیت کننده ها، عوامل ضد بنفش و سایر مواد افزودنی را اضافه می کنند و اثر آن نیز خوب است.
استفاده از کیسه های بزرگ محدوده استفاده و شرایط اقلام مورد بارگیری را در هنگام تعیین سازه تعیین می کند. مقاومت در برابر پیری بخیه ها و تأثیر درزها بر استحکام کششی پارچه پایه، همه ملاحظات لازم هنگام ساخت کیسه های بزرگ است. یک کیسه تن کامل شامل پارچه پایه، زنجیر، پارچه بازکننده مواد و نخ خیاطی است که همگی باید شرایط ضد پیری را برآورده کنند. اگر مشکلی پیش بیاید عواقبی در پی خواهد داشت.