کیفیت کیف تنی خوب است، اما بد، بسیار مهم است. بنابراین، بازار بین المللی محصولات کیسه تنی استانداردهای سختگیرانه خود را دارد. تاکید بر استانداردها از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. ژاپن به جزئیات توجه می کند، استرالیا به فرم توجه می کند و استانداردهای جامعه اروپایی به شاخص های فنی عملکرد محصول، مختصر و دقیق توجه می کند. ایالات متحده و اروپا الزامات سختگیرانه ای از نظر عوامل ضد اشعه ماوراء بنفش، ضد پیری و ایمنی دارند.
کیفیت کیسه های تن تولید شده توسط تن کیسه ها را می توان با ضریب ایمنی منعکس کرد. "ضریب ایمنی" نسبت بین حداکثر ظرفیت باربری محصول و بار طراحی نامی است. این عمدتا به نصب چندین بار اقلام، بلند کردن مکرر، اینکه آیا اقلام و بدنه کیف دارای شرایط غیرعادی هستند و اینکه آیا اتصال آسیب دیده است بستگی دارد. در استانداردهای مشابه در داخل و خارج از کشور، ضریب ایمنی معمولاً در 5-6 بار تنظیم میشود. محصولات با ضریب ایمنی پنج برابر می توانند برای مدت طولانی تری با خیال راحت استفاده شوند. اگر افزودنی های ضد اشعه ماوراء بنفش افزایش یابد، دامنه کاربرد گسترده تر و رقابت پذیری قوی تری وجود دارد که این یک واقعیت غیرقابل انکار است. هنگامی که زنجیر به بدنه کیف متصل می شود، اشکال مختلفی از بالا کشیدن از بالا، بالا کشیدن از پایین، بالا کشیدن از طرف و غیره وجود دارد و با بخیه به هم متصل می شوند، بنابراین دوخت ها نیز بسیار مهم هستند. فقط با استحکام بالای بند، بستر و بخیه ها نمی توانند به استحکام خاصی برسند، و همچنین نمی توانند عملکرد کلی بالایی را تضمین کنند.
تناژ کیسه تناژ عمدتا شامل اقلام بلوکی، دانه ای یا پودری است و چگالی فیزیکی و شل بودن محتویات نیز تأثیر قابل توجهی متفاوتی بر نتیجه کلی دارد. برای تعیین عملکرد آن، لازم است محصول تا حد امکان نزدیک به بار مشتری آزمایش شود.
