1. اندازه طرح کلی و شکل کیسه ظرف را تعیین کنید، اندازه طرح کلی را با توجه به میزان پر شدن کیسه ظرف تعیین کنید و شکل کیسه را با توجه به الزامات استفاده و حمل و نقل تعیین کنید.
2. مواد کیسه ظرف را تعیین کنید و مواد کیسه ظرف را با توجه به ویژگی های محصول، محیط ذخیره سازی و حمل و نقل و عمر کیسه ظرف تعیین کنید.
3. روش پردازش کیسه ظرف. علاوه بر برش مواد با توجه به اندازه کیسه، نکته کلیدی تعیین و پردازش قسمت درز بدنه کیسه هنگام ساخت کیسه های خالی است.
4. بیشتر کیسه های کانتینری از پارچه های الیاف مصنوعی ساخته شده اند و هیچ گونه چسب یا پلاستیکی روی آن قرار نمی گیرد. به منظور کاهش هزینه ها، در سال های اخیر بیشتر برای ساخت کیسه های کانتینری از پارچه های پلی استایرن، پلی اتیلن یا پلی استر فیلامنتی استفاده می شود.
5. معمولاً درز را می توان با دوخت یا چسباندن پردازش کرد، اما باید با مواد کیف سازگار شود. به طور کلی، پارچه پلاستیکی به پیوند حرارتی با فرکانس بالا نیاز دارد، پارچه فیبر شیمیایی نیاز به دوخت دارد و پارچه لاستیکی چسب یا استفاده می شود. پیوند حرارتی گوگرد.
6. درز بخیه کیسه ظرف ساده و آسان است اما امکان پارگی جزئی، برداشتن سوزن و پاره شدن نخ وجود دارد. درزهای چسب باید محکم باشند و به طور کلی باید از نظر استحکام چسب آزمایش شوند. فرقی نمی کند از چه روشی برای ساخت کیسه ظرف استفاده شود، استحکام هر درز باید برابر با استحکام پارچه پایه باشد.
