کیسه های تن عموماً از پلی پروپیلن، پلی اتیلن و سایر الیاف پلی استر ساخته می شوند که می توان از آنها در بسته بندی اقلام مختلف پودری، دانه ای و بلوکی مانند مواد شیمیایی، مصالح ساختمانی، پلاستیک و مواد معدنی استفاده کرد. لوازم ایده آل بنابراین باید به فرآیند طراحی آن توجه ویژه ای شود.
1. انتخاب پارچه های پایه را بررسی کنید
هنگام طراحی کیسه تنی ابتدا وزن کالای بارگیری شده را مشخص کنید و حجم کیسه تنی را با توجه به وزن مخصوص مواد بسته بندی شده تعیین کنید. همچنین بستگی به این دارد که آیا ماده بارگذاری شده یک ماده بلوک تیز و سخت است یا خیر. در مورد تیزی توصیه می شود که پارچه پایه هنگام طراحی کیف تنی ضخیم تر باشد و برعکس می تواند نازکتر باشد. در طرح واقعی، برای یک کیسه تنی با بار 5{13}}0 کیلوگرم، پارچه پایه عموماً ({1}}) G/m2 است، استحکام کششی طولی و عرضی پارچه پایه برابر است با (150-170 {3}}) N/5cm، و ازدیاد طول 20-35 درصد است. کیسه های بزرگ با بار بیش از 1000 کیلوگرم. پارچه پایه به طور کلی انتخاب می شود (170210) G/m2، استحکام کششی طولی و عرضی پارچه پایه (1700-2000) N/5cm و ازدیاد طول آن 20"35 درصد است. برای بهبود استحکام فیلامنت، کیسه تنی باید استحکام پارچه پایه را افزایش دهد تا از استحکام پارچه پایه اطمینان حاصل شود. استحکام کششی سیم تخت. استحکام نسبی سیم تخت باید بالاتر از 0.4N/Tex باشد و نرخ کشیدگی باید 15-30 درصد باشد. در فرآیند تولید و فرآوری واقعی، مقدار بچ میت پرکننده باید کاملاً کنترل شود، معمولاً حدود 2 درصد. افزودن بیش از حد بچ میت یا افزودن مواد بازیافتی، استحکام پارچه پایه را کاهش میدهد. بنابراین، کیفیت مواد اولیه باید به شدت کنترل شود و کیسه تن باید از مواد خام کششی تولید شده توسط تولید کنندگان معمولی که شاخص مذاب آنها به استاندارد ملی می رسد استفاده کند.
2. مواد قلاب را انتخاب کنید
در طراحی کیف های تن، انتخاب مواد اسلینگ اهمیت زیادی دارد. استاندارد ملی به وضوح ضریب ایمنی 1:6 را تعیین می کند. در طراحی واقعی کیسه تن، باید از دست دادن استحکام زنجیر در طول فرآیند دوخت را در نظر گرفت. دیگری باید روش بالا بردن را در نظر بگیرد. لازم است که زنجیر باید الزامات تراکم بافت را برآورده کند. هنگام طراحی یک بند برای کیسه تنی می توان از دو حلقه یا چهار حلقه برای افزایش استحکام کششی استفاده کرد.
3. افزودنی ها را برای افزایش عمر مفید اضافه کنید
به منظور بهبود توانایی ضد پیری کیسه های پلاستیکی تنی در زیر نور خورشید، باید مقدار مشخصی از عامل ضد بنفش و تثبیت کننده در فرآیند کشش نخ مسطح اضافه شود. با توجه به طول عمر کیسه تنی (نیم سال یا یک سال)، مقدار اضافه معمولاً بین (0.1-3) درصد تعیین می شود. برخی از شرکت ها دسته ضد پیری ساخته شده از تثبیت کننده، عامل ضد بنفش و سایر مواد افزودنی را اضافه می کنند و اثر نیز بسیار خوب است.
4. طراحی سازه
هنگام طراحی ساختار کیف تنی، استاندارد ملی تصریح می کند که استحکام کمربند باید بیش از دو برابر استحکام پارچه پایه باشد، اما اثر طراحی واقعی خوب نیست، زیرا استحکام پارچه پایه و کمربند ناسازگار است. ، باعث می شود ابتدا پارچه پایه ترک بخورد. در طراحی، بند کمر و پارچه پایه از مواد پارچه پایه استحکام یکسانی ساخته شده اند که می تواند از این مشکل جلوگیری کند.
5. طراحی فرآیند دوخت
علاوه بر الزامات دوخت مشخص شده در استاندارد ملی، مقاومت در برابر پیری بخیه و تاثیر دوخت بر استحکام کششی پارچه پایه نیز باید برای کیف تنی در نظر گرفته شود. هنگام بسته بندی پودر، اقلام سمی یا آلوده، اولین کاری که باید انجام دهید این است که مشکل سفتی هوا را حل کنید. بنابراین، در طراحی واقعی، کیسه تن با نخ ضخیم و سوزن ظریف یا پارچه نبافته و پارچه پایه دوخته می شود تا عملکرد آب بندی بهبود یابد. علاوه بر این، هنگام دوخت کیسه های بزرگ، لازم است که نخ دوخت از نخ پلی استر با استحکام بیش از 18 کیلوگرم ساخته شود تا اطمینان حاصل شود که قدرت دوخت آن مطابق با استاندارد ملی است.
6. طراحی ورودی و خروجی
استاندارد ملی تصریح می کند که مقاومت کششی طولی و عرضی پارچه پایه در ورودی و خروجی 3828N/650 میلی متر است، اما در طراحی واقعی، به دلیل نیروی کششی زیاد در خروجی، می تواند بیشتر باشد و استحکام ورودی می تواند پایین تر باشد و معمولاً از فیلم استفاده می شود. پارچه پایه (90-100) S/m2.
7. عوامل دیگر
در فرآیند طراحی و آزمایش، کیسه تن با ساختار آویزان پایین بدون پورت تغذیه به طور کلی می تواند الزامات فاکتور ایمنی تعیین شده توسط استاندارد ملی را برآورده کند. با این حال، استحکام کیسه تن با درگاه تخلیه به طور کلی در حد استاندارد نیست، که نیاز به در نظر گرفتن افزایش مقاومت باز شدن پایین در طراحی دارد.