کیسه های تن محصولات بسته بندی هستند که ما اغلب از آنها استفاده می کنیم. به دلیل عملکرد خوب بسته بندی، نقش بسیار خوبی در حمل و نقل و حفاظت از کالاها ایفا می کنند، به طوری که اکنون مورد علاقه بسیاری از تجار و مصرف کنندگان قرار گرفته اند. با این حال، با افزایش روزافزون تولیدکنندگان کیف های بزرگ در بازار، کیفیت کیف های بزرگ ناهموار و انتخاب دشوار شده است. بسیاری از دوستان نمی دانند چگونه کیفیت کیف های بزرگ را تشخیص دهند. ویرایشگر زیر به شما آموزش می دهد. همه کیفیت کیسه های تن را متمایز می کنند.
کیسه تن نوعی ظرف بسته بندی حمل و نقل انعطاف پذیر است که دارای مزایای ضد رطوبت، ضد گرد و غبار، مقاوم در برابر تشعشع و قوی است. هنگام طراحی کیسه تناژ ابتدا وزن محموله را درک کنید و حجم کیسه تناژ را با توجه به وزن مخصوص مواد بسته بندی شده تعیین کنید. همچنین بستگی به این دارد که آیا مواد بارگذاری شده از مواد بلوک تیز و جامد هستند یا خیر. در این صورت، پارچه پایه باید هنگام طراحی کیف بزرگ کمی ضخیم تر باشد، برعکس می تواند نازک تر باشد. هنگام طراحی ساختار کیف تنی، استحکام کمربند معمولی در استاندارد ملی باید به بیش از دو برابر استحکام پارچه پایه برسد، اما اثر طراحی در عمل خوب نیست. از آنجایی که پارچه پایه و کمربند استحکام متفاوتی دارند، ابتدا پارچه پایه ترک می خورد.
در طرح، بند کمر و پارچه پایه باید از پارچه پایه با استحکام مخالف باشد تا از این مشکل جلوگیری شود. برای کیسه های بزرگ، عملکرد ضد پیری بخیه و تاثیر بخیه بر استحکام کششی پارچه پایه را در نظر بگیرید. هنگام بسته بندی پودرها، اقلام سمی و ترس از تصفیه، ابتدا باید به مشکل آب بندی رسیدگی شود. بنابراین، در طراحی عملی، کیسه تن با نخ های ضخیم و سوزن های ظریف یا پارچه های نبافته و پارچه های پایه برای بهبود عملکرد آب بندی دوخته می شود. علاوه بر این، هنگام دوخت کیسه های تنی، درخواست می شود نخ نخ پلی استر با استحکام بیش از 18 کیلوگرم را بخیه انتخاب کند تا از رسیدن قدرت دوخت آن به استاندارد ملی اطمینان حاصل شود.