طراحی کیسه های تنی باید کاملاً استاندارد GB/T10454-2000 را اجرا کند. کیسه های کانتینری به عنوان بسته بندی صادراتی استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که کالاهای صادراتی به طور موثر در هنگام بارگیری، تخلیه، حمل و نقل و ذخیره سازی محافظت می شوند و کالا در شرایط خوبی به مقصد حمل می شود. بنابراین، طراحی کیف بزرگ باید چهار نکته اصلی یعنی ایمنی، ذخیره سازی، قابلیت استفاده و آب بندی را رعایت کند.
1. امنیت
این عمدتا به قدرت کیسه بزرگ اشاره دارد. در طراحی باید حجم بسته بندی، وزن محتویات و تعداد واحدهای بسته بندی و همچنین مسافت حمل و تعداد دفعات حمل و همچنین وسایل حمل و روش های حمل در نظر گرفته شود. استفاده شده. در استاندارد ملی GB/T{0}} برای کیسه های کانتینری، الزامات شاخص فنی برای پارچه پایه و تسمه کیسه های کانتینری به طور دقیق ذکر شده است و از منظر ایمنی، مشخص شده است که تمام ساختار کیسه های کانتینری کف هستند. سازه های آویزان ضریب ایمنی باید به 1.8 برسد.
2. حضانت
با توجه به شرایط استفاده کاربر، مواد باید به طور معقول انتخاب شوند و نسبت باید معقول باشد. توانایی ضد پیری محصولات پلاستیکی در معرض نور خورشید یک مسئله نگران کننده تر است و همچنین مشکلی است که اغلب در استفاده واقعی از کیسه های ظرف با آن مواجه می شود. به استفاده از عامل ضد بنفش و انتخاب مواد در فرآیند تولید توجه کنید.
3. قابلیت استفاده
در طراحی کیسه های کانتینری باید به طور کامل به روش ها و روش های خاص مشتریان استفاده کننده از کیسه های کانتینری مانند بلند کردن، روش های حمل و نقل، عملکرد مواد بارگیری و غیره توجه داشت. باید برای غذای بسته بندی شده غیر سمی و بی ضرر در نظر گرفته شود.
4. آب بندی
مواد بسته بندی مختلف الزامات آب بندی متفاوتی دارند. مانند پودر یا مواد سمی و اقلامی که از آلودگی می ترسند الزامات بسیار سختگیرانه ای برای عملکرد آب بندی دارند و موادی که مستعد رطوبت یا کپک هستند نیز الزامات خاصی در مورد هوابندی دارند. بنابراین هنگام طراحی کیسه های کانتینری به تاثیر فرآیند لمینت پارچه پایه و فرآیند دوخت بر هوابندی توجه کنید.